روزي ماءمون که به قصد شکار از قصر خود بيرون آمده بود، در گذرگاه به عده اي از کودکان که امام جواد عليه السلام هم در ميان آنان بود، برخورد نمود. کودکان همگي گريختند، جز آن حضرت ! ماءمون نزد ايشان رفت و پرسيد:- چرا با کودکان ديگر نگريختي ؟

مامون و امتحان امام جواد علیه السلام

مامون و امتحان امام جواد علیه السلامReviewed by مرتضی سرمدیان on Nov 25Rating:

حضرت جواب داد:- من گناهی نکرده بودم که بگریزم و مسیر هم آن قدر تنگ نبود که کنار بروم تا راه تو باز شود. از هر کجا که می خواستی می توانستی بروی . ماءمون پرسید:- تو کیستی ؟حضرت پاسخ داد:- من محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالبم !ماءمون پرسید:- از علم و دانش چه بهره ای داری ؟امام علیه السلام جواب داد:- می توانی اخبار آسمان ها را بپرسی !ماءمون از او جدا شد و به راه خود ادامه داد، باز سفیدی بر روی دستش ‍ بود می خواست با آن شکار کند.ماءمون باز را رها کرد و باز دنبال دراّجی پرواز کرد، به طوری که مدتی از دیده ها ناپدید شد و پس از زمانی ، در حالی که ماری (۷۷) را زنده صید کرده بود، بازگشت . ماءمون ماری را جای مخصوص گذاشت . سپس به اطرافیانش گفت :- مرگ آن کودک ، امروز – به دست من – فرا رسیده است !آن گاه از همان راهی که رفته بود برگشت به همان محل که رسید فرزند امام رضا علیه السلام را دید که در بین تعدادی از کودکان است ، احضار کرد. از او پرسید:- تو از اخبار آسمان و زمین چه می دانی ؟امام جواد علیه السلام پاسخ داد:- من از پدرم و پدرانم از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و ایشان از جبرئیل و جبرئیل از پروردگارم جهانیان شنیدم که فرمود:میان آسمان و زمین دریایی است مواج و متلاطم که در آن مارهای است که شکم هاشان سبز و پشت هاشان نقطه های سیاه دارد، پادشاهان آنها را با بازهای سفیدشان شکار می کنند تا دانشمندان را با آنها بیازمایند!ماءمون با شنیدن این پاسخ گفت :- تو و پدرانت و جدت و پروردگارت همه راست گفتید!

درباره مرتضی سرمدیان

پیشنهاد میکنیم

میراث علمی امام جواد علیه السلام

میراث علمی امام جواد علیه السلام

امام جوادعلیه السلام

معمولاً پس از رحلت یک امام به دلیل مشکلاتی که به وجود می‌آمد تا مدّت زمانی ارتباط شیعیان با امام بعدی بسیار محدود می‌شد. حتی وکلای آن حضرت هم که در بلاد اسلامی حضور داشتند، برقراری ارتباطشان با امام، با دشواریهایی روبرو می‌شد . در آغاز امامت امام جواد علیه السلام کمی سن آن حضرت نیز به عنوان مشکلی بر مشکلات دیگر افزوده بود و تا زمانی که شک و تردید شیعیان بر طرف شد مدّتی به طول انجامید . در نصّ دیگری آمده که امام تا ده سالگی امامت خویش را مخفی می‌داشت(اثبات الوصیه، ص ۲۱۵) و این خود دلیل دیگری بر پیچیدگی بر قراری ارتباط میان او و شیعیانشان بود . از سوی دیگر حکّام نیز سخت گیری هایی در این زمینه اعمال می‌کردند که برقراری ارتباط را به میزان بسیار زیادی مشکلتر می‌کرد و در نتیجه شیعیان نمی‌توانستند آزادانه با امامشان آمدوشد داشته باشند . بیشترین رابطه‌ای که برای آنان امکان پذیر بود و طبعاً نمی‌توانست ارتباط گسترده‌ای به شمار آید ، نوشتن نامه به امام و دریافت جواب آن بود . لذا از امام جواد علیه السلام به بعد و حتی پیش از آن در زمان امام رضا علیه السلام امامان به وسیله نامه با شیعیان خود رابطه برقرار می‌کردند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش + شش =

Watch Dragon ball super