فرقه های سنّی تصوف در ایران

فرقه نقشبندیه

تاریخ فرقه نقشبندیه، به اوائل قرنهای اسلامی برمی گردد و در طول سده های گوناگون، نام آن تغییر یافته است. در این طریقه، گرچه شاه نقشبند شهرت بیشتری دارد، اما نقشبندیان، به پیش از او می رسند و طریقه او، در حقیقت، دنباله فرقه « خواجگان » است.

فرقه های سنّی تصوف در ایران

فرقه های سنّی تصوف در ایرانReviewed by مرتضی سرمدیان on Mar 9Rating:

 

خواجه بهاءالدین محمد بن محمد اویسی بخاری مشهور به شاه نقشبند، متولد روستای « قصر عارفان » در یک فرسنگی شهر بخارا، به سال ۷۱۸ قمری و متوفا در همانجا به سال ۷۹۱ قمری است. وی گرچه دست پرورده سید امیر کلال (۷۷۲ قمری) بود، اما در واقع اویسی و مستفید از روحانیت صوفی « خواجه عبدالخالق غجدوانی » است. شاه نقشبند، سه اصل به اصول هشتگانه غجدوانی افزود و با الهام از روح او، مأمور به تلقین « ذکر خفی » شد و ذکر جهر را منسوخ کرد.

در این فرقه، سالک مبتدی باید ۱۱ اصل ذیل را رعایت کند :

۱. هوش در دم

۲. نظر بر قدم

۳. سفر در وطن

۴. خلوت در انجمن

۵. یادکرد

۶. بازگشت

۷. نگاهداشت

۸. یادداشت

۹. وقوف زمانی

۱۰. وقوف عددی

۱۱. وقوف قلبی

یکی از مرشدان و بزرگان نقشبندی، شاه غلامعلی عبدالله دهلوی (۱۲۴۰- ۱۱۵۸هـ. ق) است. ضیاءالدین ابوالبهاءخالد ذوالجناحین شهروزی (۱۲۴۲- ۱۱۹۳ هـ.ق) با راهنمایی یکی از مریدان او در سال ۱۲۲۲هـ.ق به دهلی در هندوستان می رود و پس از یکسال، با أخذ طریقه و اجازه ارشاد از شاه عبدالله، به کردشتان باز می گردد و به ارشاد و تبلیغ طریقه نقشبندی می پردازد. یکی از جانشینان بسیار معروف خالد « شیخ عثمان سراج الدین نقشبندی » است که او در سال ۱۱۹۵ هـ .ق در روستای (ته ویله) در کردستان عراق متولد شد و پس از رسیدن به سن بلوغ، به تحصیل علوم دینی پرداخت. وی برای ادامه تحصیل علوم دینی، چند سالی را هم در بغداد ماندگار شد و در سال ۱۲۲۸ هـ.ق در شهر سلیمانیه عراق به عنوان اولین خلیفه خالد، اجازه خلافت و ارشاد گرفت. شیخ عثمان، پس از چند سال به اورامان (هه ورامان) برمی گردد و در روستای مسقط الرأس خویش و گاهی در مناطق اطراف آن، تا سال وفاتش (۱۲۸۳هـ.ف) به ارشاد مشغول می شود. شیخ عثمان شش فرزند پسر داشت که چهار نفر آنها و همچنین نوه های وی، به مقام خلافت و ارشاد رسیدند.

 

سلسله فرقه نقشبندیه به شرح ذیل است :

 

حضرت محمد (صلی الله علیه وآله وسلم)

 

ابوبکر

 

سلمان

 

قاسم بن محمد بن ابوبکر

 

و بنابر قولی امام جعفر صادق (علیه السلام)

 

از نشانه های این فرقه گیسوی بلند است که آن را سنّت رسول الله می دانند. آنان با شارب (سبیل)، بسیار مخالف هستند و امام علی (علیه السلام) را کرم الله وجهه می گویند؛ چون هرگز بت پرستی نکرد. بسیاری از مشایخ نقشبندیه ایران و دیگر فرقه های صوفیه، از علوم اسلامی بی بهره اند.

 

در این فرقه کارهای خارق العاده از جمله خوردن مهتابی و سیخ زدن به بدن و ریاضت های طولانی رواج دارد.

 

نکته : فرقه قادریه دو شاخه دارد : ۱) قادریه علوی ۲) قادریه سوله ای

درباره مرتضی سرمدیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + هشت =

Watch Dragon ball super