ثمره محبت به بندگان

ثمره محبت به بندگانReviewed by مدیریت پرچم های سیاه شرق on Jan 7Rating:

کسانى که در راه خدا دوستى می کنند و براى خدا با یک دیگر مهر می ورزند، در روز قیامت بر منبرهائى از نور خواهند بود
عقیق:محبت به خلق خدا بی پاداش نیست بلکه علاوه بر فواید اجتماعی و روحی، روانی فایده اخروی نیز در بر دارد. در برخورد با بندگان خدا توجه به این حدیث از واجبات است که؛ امام صادق(ع) فرمود: احترام مومن بیشتر از کعبه است.(الخصال/ترجمه فهرى/ج‏۱/(۳۲

از حضرت صادق(ع) فرمود: هر که نزد برادر مومن خود آید و او را اکرام کند، خدای تعالی را اکرام کرده است. جعفر بن ابراهیم گوید: امام صادق(ع) روایت کرد که رسول خدا(ع) فرموده: هر کس برادر دینى خود را با سخنى محبّت آمیز گرامى دارد و دل پر اندوهش را آرامش بخشد تا زمانى که در این کار باشد همواره در زیر سایه رحمت واسعه پروردگار خواهد بود.

حسن بن على بن فضّال گوید: شنیدم از علىّ بن موسى الرّضا(ع) که می فرمود: کسانى که در راه خدا دوستى می کنند و براى خدا با یک دیگر مهر می ورزند، در روز قیامت بر منبرهائى از نور خواهند بود که فروغ رویشان و نور پیکر و منابرشان همه عرصه محشر را فرا گیرد و همه را روشن نماید تا اینکه شناخته شوند که اینان دوستداران یک دیگر در راه خدا هستند. (ثواب الأعمال / ترجمه غفارى/ ۳۳۱ )

درجه احترام هر کس با دیگری متفاوت است، اکرام و احترام به مردم بسته به میزان اعمال محموده آنان متفاوت است.

امام صادق(ع) می فرمایند: نمى ‏گوییم همه یک مقام و یک درجه دارند، زیرا که در کلام خدا است: «درجات بعضی ها فوق بعض درجه‏ ها و مقامهایى است (در آخرت)، برخى بالاتر از برخى دیگر». و تفاوت درجات مردمان- تنها و تنها- به اعمال است‏ .

امام على(ع) فرمودند: آدمى با گفتارش سنجیده و با کردارش قیمت گذارده مى‏ شود، پس چیزى بگو که وزن آن بیشتر، و کارى کن که قیمت آن افزونتر باشد.( الحیاه / ترجمه احمد آرام/ ج‏۱/(۵۲۷

سزاوار است که  انسان به بعضی از اصناف مردم بیشتر از سایرین اکرام کند، از آن جمله اهل علم و فضل و صاحبات تقوی است. علاوه بر آن احترام به پیران و ریش سفیدان نیز در اسلام مورد تأکید قرار گرفته است. رسول خدا(ص) فرمود: هر که مقام پیرمردى را به جهت گذشت سن او بداند و او را احترام کند، خداوند خاطر او را از هراس روز قیامت آسوده سازد. (مشکاه الأنوار/ ترجمه هوشمند و محمدى/ ص(۳۴۱

ابن بابویه(ره) در خصال، از حضرت امام زین العابدین(ع) روایت کرده که وقتى که طالب علمى به خدمت آن حضرت مى‏ آمد، مى ‏فرمود: «مرحباً بوصیه رسول اللَّه صلى الله علیه و آله!». بعد از آن مى‏ فرمود که: وقتى که طالب علم از منزل خود بیرون مى ‏آید، پا بر هیچ تَر و خشکى از زمین نمى‏ گذارد، مگر آن که از براى او تسبیح مى‏ گوید تا زمین‏هاى هفتمین. (منهج الیقین(شرح نامه امام صادق علیه السلام به شیعیان)/۳۸۶)

حضرت علی(ع) درود خدا بر او، در باره احترام به استاد فرمود :با آن کس که تو را سخن آموخت به درشتى سخن مگو، و با کسى که راه نیکو سخن گفتن، به تو آموخت لاف بلاغت مزن (نهج البلاغه / ترجمه دشتى/۷۲۹)

:پی نوشت

۱. معراج السعاده/ نراقی

۲.  قصه های تربیتی / لطیف راشدی

۳. دیوان امیر المومنین (علیه السلام)/ میبدی

۴. نهج البلاغه / ترجمه دشتی

۵.منهج الیقین (شرح نامه امام صادق علیه السلام به شیعیان)

۶.مشکاه الأنوار / ترجمه هوشمند و محمدى

۷. الحیاه / ترجمه احمد آرام/ ج‏۱

۸.ثواب الأعمال / ترجمه غفارى
۹.الخصال / ترجمه فهرى/ج‏۱

منبع:جام

درباره مدیریت پرچم های سیاه شرق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده + سیزده =

Watch Dragon ball super