شعر زیبای در رثای ام البنین(س)

شعر زیبای در رثای ام البنین(س)Reviewed by مدیریت پرچم های سیاه شرق on Apr 23Rating:

زن ، رشک حور بود و تمنای خود نداشت
چون آسمان نظر به بلندای خود نداشت

اسمی عظیم بود که چون راز سر به مهر
در خانه ی علی سر افشا شدن نداشت

ام البنین (س) کنایه ای از شرم عاشقی است
کز حجب تاب نام دل آرای خود نداشت

در پیش روی چهار جگرگوشه ی بتول (س)
آیینه بود و چشم تماشای خود نداشت

زن ؟ نه ! همای عرش نشینی که آشیان
جز کربلا به وسعت پرهای خود نداشت

در عشق پاره های جگر داده بود و لیک
بعد از حسین ( ع) میل تسلای خود نداشت

عمری به شرم زیست که عباس ( س) وقت مرگ
دستی برای یاری مولای خود نداشت

افشین علا

درباره مدیریت پرچم های سیاه شرق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 2 =

Watch Dragon ball super